Storythai

“ตอนนี้กี่โมงแล้วคะ?”

คำถามเดิมๆ ซ้ำ ที่ฉันหน้ามึนโทรไปถามใครคนนั้นเสมอ

เมื่อครั้งแรกๆ ที่ฉันอยากจะได้ยินเสียง และอยากจะโทรหา

ใครคนนั้นตอบคำถามโง่ๆ ทึมๆ พร้อมกับหน้ามึนๆ ของฉันทุกครั้ง

จนสุดท้ายใครคนนั้นถามกลับมาว่า

“ไม่รู้จริงๆ เหรอว่ากี่โมงแล้ว?”

.

.

ฉันจะตอบคำถามนี้ยังไงดีหละในเมื่อใครคนนั้นก็รู้ว่าฉันก็ใส่นาฬิกาข้อมือตลอด

จะตอบยังไงดีหละว่าฉัน อยากโทรหา และอยากได้ยินเสียง

.

.

แต่สุดท้ายฉันก็ตอบออกไป

และก็เป็นไปตามที่ฉันคิด ฉันได้ยินเสียงหัวเราะที่ดังออกมาตามสายโทรศัพท์

แต่ฉันก็ได้ยินเสียงติดตลกนั้นบอกกลับมาว่า

“ไม่มีปัญหาอะไรก็โทรมาคุยเล่นกันก็ได้คะ”

.

.

ตอนนั้นฉันรู้สึกดีจริงๆ ที่มี “พี่” ที่คอยดูแลฉัน

ตอนฉันมีปัญหาคิดอะไรไม่ออกฉันมี “ยาย” ที่แสนดีคอยให้คำปรึกษา

ความผูกพันธ์มากขึ้นทุกวันจนมี “เรา”

เราที่ไว้ใจและสนิทกันจนมี “ตัวเอง” เข้ามาในชีวิต

ตัวเองที่คอยอยู่ข้างๆ จนกลายเป็น "ที่รัก"

.

.

จากศูนย์ จนถึงตอนนี้มันเท่าไรแล้ว ฉันไม่ได้เคยนับ

อาจจะเป็นเพราะว่าฉันไม่ได้นับมัน และมันคงนับไม่ได้

ฉันเลยไม่รู้ว่าฉัน รัก และผูกพันธ์กับที่รักของฉันมากเท่าไร

.

.

ไกลจากบ้านครั้งแรก “พี่” ที่เป็นใครก็ไม่รู้ ให้ฉันยืมปลั๊กแปลงไฟ

“พี่” ที่เอาไก่เปรี้ยวหวานมาให้ฉันกิน

“พี่” ที่เข้ามาดูฉันตอนนอนไม่สบายอยู่บนเตียง

.

จากพี่ทำไมกลายมาเป็น “ยาย” ของฉันได้หละ?

“ยาย” แม่อยากให้หลานไปเรียนที่เซียะเหมิน

“ยาย” ปีใหม่นี้ไปเที่ยวด้วยกันไหม?

หลานวันที่ 30 "ยาย" ว่าง

.
.
ความสนิทมันเพิ่มมาจากไหน “เรา” กลายมาเป็นเพื่อนกัน

“เรา” ไว้ใจกัน และ ห่วงใยกันมากขึ้นเรื่อยๆ

“เรา” ที่เริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้กันฟัง

..
.

เวลามันทำให้เราผูกพันธ์กันจริงๆ เค้ามี “ตัวเอง” เข้ามา

“ตัวเอง” ไปนอนได้แล้วนะ ดึกแล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า

"ตัวเอง" จะไป 7/11 ไหมเค้าไปเป็นเพื่อน

“ตัวเอง” ตัวเองตื่นได้แล้ว อย่าลีลา ไปอาบน้ำได้แล้ว

.
.

เพราะแบบนี้ข้างๆ เค้าจึงมี “ที่รัก” อยู่ด้วยเสมอ

“ที่รักจ๋า” ฟ้าร้องเค้ากลัวตอนนี้อยู่คนเดียว ไฟดับด้วย

“ที่รักจ๋า” เค้าคิดถึงตัวเองมากที่สุดนะ

“ที่รักจ๋า” เค้ารักตัวเองมากๆ นะคะ

.
.

โลกหมุนรอบตัวเองไม่กี่รอบ เค้าสนิทกับตัวเอง

พระจันทร์หมุนรอบโลกอีกไม่กี่รอบ เราสองคนกลับรักกันไม่ได้มากมายขนาดนี้

จนตอนนี้รอบๆ ตัวเค้ามีตัวเองอยู่ข้างๆ

ขอบคุณ

ขอบคุณที่เติมเต็มทุกๆ ความรู้สึกให้เค้า

ขอบคุณที่ทำให้เค้ารู้จักคำว่า “จริงใจ”

ขอบคุณที่คอยให้กำลังใจ และอยู่ข้างๆ เค้าเสมอมา

ขอบคุณที่ตัวเองเป็นความสุขของเค้า

ขอบคุณที่เรารักกันแบบนี้

.
.

ตัวเองอยากให้เค้าอัพไดให้ อยากให้เค้าส่งเมลให้

เค้ารู้ว่าตัวเองอยากจะอ่าน เพราะอยากรู้ว่าเค้ารู้สึกยังไง

.
แต่ที่รักจ๋า จะให้เขียนจะให้เค้าพิมพ์ออกมาให้หมดได้ยังไงกัน

จนถึงตอนนี้ที่เค้าพูดกับตัวเองทุกคำพูด

ตัวเองเคยได้ยินหมดแล้ว

ทุกความรู้สึกที่เค้ามีให้ตัวเอง

ตัวเองก็รับรู้ได้หมดแล้วเช่นกัน

.
.
เค้าไม่ได้ไม่อยากจะทำให้ตามที่ตัวเองต้องการ

แต่เค้าบอกมันออกมาไม่หมดจริงๆ

เพราะคำพูดที่เค้าต้องการจะให้ตัวเองรับรู้

มันกลายมาเป็นความรู้สึกที่พูดออกมาไม่ได้แล้วที่รัก

.
.
เค้ารู้ว่าตัวเองคงรับรู้ และรู้สึกถึงมันได้

.
.
ถึงตอนนี้ เค้าไม่ได้ต้องการให้ตัวเองรู้สึกซึ้งหรือรู้สึกอะไรกับไดหน้านี้ทั้งนั้น

แต่เค้าแค่ต้องการให้ตัวเองรู้ว่าเค้ารักตัวเองมากแค่ไหนเท่านั้น

.
.
ถึงไดหน้านี้ จะไม่เดิมไดหน้าที่หายไปเท่าไร

แต่เค้าก็จะพยายามนึกและพิมพ์มันออกมาให้ตัวเองใหม่

เพราะตัวเองบอกว่าตัวเองชอบมัน

.
.

วันนี้เค้ามีครบทุกอารมณ์จริงๆ เพราะ Storythai จริงๆ

ตอนนี้เค้าไปอ่านหนังสือก่อนนะคะ อู้มาทั้งวันแล้ว

รักตัวเองมากๆ นะคะ สุดที่รักของเค้า

.

ขอบคุณที่จำได้ว่าเค้ากินนมรสอะไรได้นะคะ